دل شدگان

آدم تا خودش را نشناخته,بنده است.

چون در بند جهل است. 

اما وقتی خودش را شناخت,خدا شد.

چرا که خدایی به خود آیی است. 

وقتی به کتابخانه ی کسی نگاه می کنی فکر می کنی او همان گونه می اندیشد که کتاب هایش می اندیشند.

(تو می پنداری ظاهر همان باطن است)

در صورتی که انسان از کتاب همان برداشتی را می کند که دوست دارد بکند در حالی که شاید مضمون آن متفاوت باشد.

آه که ما انسانها چقدر ساده انگاریم

اگر سرمایه ی جوانی را از دست بدهیم هیچ وقت سرمایه ی پیری را بدست نمی آوریم